‘jezelf leren kennen’ als schoolvak

Havo 4 zat er klaar voor. In de gymzaal zaten alle leerlingen op een rijtje te wachten op de yogales die ik ging geven. Op mijn vraag wie mij wilde helpen met het neerleggen van de matten kwam niet veel respons, maar toen ik zelf begon met de matten neerleggen kwamen er vanzelf wat leerlingen in een sloffende actie. Precies zoals het echte pubers betaamt. Schuin achterin zat een groepje jongens, duidelijk in de minderheid in deze klas. Wat volume betreft lieten ze goed van zich horen. Waar het vaak de meisjes zijn die niet kunnen stoppen met kletsen en de jongens hun fysieke aanwezigheid kenbaar maken door elkaar omver te duwen, was het nu juist die mannelijke minderheid die de les aangreep om er een rumoerig theekransje van te maken. Ik voelde de uitdaging om de stilte in deze klas te brengen en liet ze daarom gelijk een oefening doen die opperste concentratie vraagt.

De boom, een yoga houding op één been blijkt altijd effectief te zijn om jongeren uit te dagen de rust in zichzelf te zoeken.

In balans blijven op dat éne been gaat echt alleen maar als je alle aandacht naar jezelf brengt en je je even niet bezig houdt met andere mensen. En omdat het echt wel cool voelt als je een tijdje op die manier stil kan staan doen jongeren bijna altijd hun best voor de boom. In mijn binnenste voel ik een grote glimlach als het stil is en ik allemaal bomen zie staan. De ene wankelt en wuift in een wind van onrust, de andere staat stevig geworteld. In die stilte vertel ik ze dat het geen wedstrijdje is, dat het er niet toe doet hoe lang je op dat éne been kan staan of hoe hoog je met het andere been komt. Bij yoga gaat het niet over een perfecte houding maar over wat je voelt in je lichaam en wat er gebeurt in je hoofd. Want allemaal kennen we de neiging om onszelf te vergelijken met de ander, die het misschien wel beter doet of juist minder goed dan jij. Maar als je dat nou even loslaat en je helemaal focust op wat er op dit moment gebeurt, dan kun je tot verrassende inzichten komen. Dat je bijvoorbeeld veel beter op één been kan staan dan je had gedacht. Of dat je wiebelt en het helemaal oké is om je balans te verliezen. Want je hebt namelijk nóg een been die je dan op kan vangen, niks aan de hand. En dan begin je gewoon weer overnieuw, gewoon omdat het kan. Oefening baart kunst. Je kan het namelijk niet fout doen bij yoga, want alles is precies goed zoals het is.

Je bent helemaal goed zoals je bent. Dat is de boodschap die ik jongeren met yoga en mindfulness  wil geven. Je hoeft geen moeite te doen om te zijn wie je bent. Gewoon ademhalen is genoeg. Voel maar.

Het is dat voelen, het zelf ervaren, wat ervoor zorgt dat deze boodschap bij ze aankomt. In iedere houding voelen ze wat er in hun lichaam gebeurt. In iedere houding voelen ze de ademhaling. En ze voelen hoe het ritme van de adem steeds weer verandert en zich aanpast, helemaal vanzelf. Luisteren naar je lichaam, dat is wat je met yoga en mindfulness leert. Door je eigen grenzen en uitdagingen te leren kennen, leer je jezelf beter kennen. En jezelf kennen, dat is misschien wel de meest waardevolle eigenschap voor een prachtige toekomst.

Yoga en Mindfulness als schoolvak, dat is wat ik met To be Young bij zoveel mogelijk middelbare scholen hoop te bereiken. Geïnteresseerd in een workshop of lessen op school voor leerlingen of leerkrachten? Neem contact op: jolanda@tobeyoung.nl

2 Responses

  1. Prachtig stuk over yoga Jolanda! Gewoon echt yoga, voor iedereen, dus ook voor pubers, Misschien ook basisschool leerlingen? Of kleuters en peuters?
  2. Jolanda
    Hartstikke waardevol voor iedereen :-) Ik focus vooral op de jongeren en ik hoop ook zeker dat het op basisscholen steeds meer gegeven gaat worden. Alles begint met mindful ouders en leerkrachten, dus hoe meer volwassenen aan yoga en mindfulness doen, hoe groter het draagvlak. Op naar de toekomst. En ondertussen genieten van de reis :-)

Laat een reactie achter