Niet durven, toch doen!

‘Mag ik ook wat vertellen?’ Vraag ik nog wat bescheiden. Ik vind het doodeng, voel me een klein meisje dat aan de ene kant zo graag even alle aandacht krijgt en aan de andere kant toch maar liever wegduikt achter haar stoel. Steeds als ik bij gelegenheden ben waar ik de kans zou kunnen pakken om mezelf volop in het licht te zetten en de wereld te laten horen dat ik een eigen studio heb, doe ik het laatste. Té eng. Ik kies dan toch maar weer voor die veilige onzichtbare plek. Maar stiekem, binnen in mij, borrelt het. En weet ik dat ik daar op die ene plek ik de spotlights helemaal tot mijn recht kom. Dat het kansen en mogelijkheden biedt. En dat ik het wel kán, maar niet dúrf.

En tóch doe ik het. Ik spring voor de groep onbekenden en vertel mijn verhaal. Dat ik jongeren help om meer te ontspannen. Zodat ze zichzelf beter leren kennen en zo betere keuzes kunnen maken die bij hen passen.

Ik vertel dat ik net mijn studio in Rotterdam geopend heb en dat ik het eerste groepje studenten een mindfulness training aan het geven ben. Ik vertel hoe leuk het is en hoe waardevol in deze stressvolle wereld. Dat ik hoop dat alle scholen in Nederland yoga en mindfulness aan gaan bieden. En dat ik geen idee heb hoe mijn studio verder zal gaan lopen, maar dat ik erin geloof, dus ik zie wel waar het toe leidt. ‘Mijn spaargeld is het enige is wat ik te verliezen heb, dus waarom niet?’ Dat is wat ik vertel aan een hele groep mede coaches op deze vroege zondagmorgen.

Het is stil. Terwijl ik ogenschijnlijk rustig mijn verhaal sta te vertellen ruik ik het zweet onder mijn oksels. Ik zie geïnteresseerde gezichten en er worden vragen gesteld. De spanning die ik voelde vloeit langzaam weg en het enthousiasme krijgt de overhand. Albert Sonnevelt, de beste coach opleider van Nederland, kijkt geboeid toe en geeft me complimenten. Dat ik een prachtige missie heb voor een prachtige doelgroep. Dat ik met het vertrouwen en de gedrevenheid die ik uitstraal een voorbeeld ben voor anderen. Omdat ik geloof in wat ik te bieden heb en dat zó graag de wereld in wil brengen dat ik daar mijn spaargeld voor over heb. ‘Jolanda hoeft ons niet met woorden te vertellen wat lef is, want je kunt het gewoon aan haar zien’, zei hij.

Wauw..

Dankjewel Albert. Dit is precies wat ik nodig had. Mezelf laten zien en gezien worden, mezelf laten horen en gehoord worden. En ervaren dat dat helemaal niet zo eng hoeft te zijn. Een bijzondere waardering van een man die vooroploopt in het coach vak. En een groep coaches die mij steunt en met me mee denkt.

Dankjewel collega coaches voor de inspiratie en verbinding op de bijeenkomst van coachplek!

Pieker je veel of heb je last van faalangst, examenstress of concentratieproblemen? Nieuwe mindfulness trainingen voor examenkandidaten en studenten starten in maart en april. Doe je mee?

geschreven door Jolanda Ruissen
foto: Jessaréla Monshouwer